تاریخ جهان

مقالاتی در باره تاریخ!

تاريخ جهان History of World أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الأرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَانُوا أَكْثَرَ مِنْهُمْ وَأَشَدَّ قُوَّةً وَآثَارًا فِي الأرْضِ فَمَا أَغْنَى عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ قرآن كريم؛ سوره 40.غافر؛آيه 82 تاريخ معلّم انسان‌ها است. امام خميني رحمة‌اللّه عليه
حکایت شاه
ساعت ٥:۱٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢۱ بهمن ۱۳۸٩  کلمات کليدي: تاریخ معاصر

نقل از سایت راسخون...


شاه ثروتمند

موقعی که ما به ملاقات هیتلر رفتیم، آقای محتشم السلطنه اسفندیاری هم حضور داشت. هیتلر، با من و اشرف و شمس، دست داد و از من، حال و احوال رضا را پرسید. از طرف سفارت ایران، یک مرد جوان، به عنوان دیلماج حضور داشت که مطالب هیتلر را برای ما و حرف های ما را برای هیتلر ترجمه می کرد. اگر اشتباه نکنم، این مرد جوان، جمالزاده، پسر سید جمال واعظ اصفهانی بود که بعدها نویسنده معروفی شد.
ما برای هیتلر، چند هدیه برده بودیم که عبارت بود از دو قطعه قالی نفیس ایرانی و مقداری پسته رفسنجان. حاج محتشم السلطنه اسفندیاری، قالی ها را در جلوی پای هیتلر باز کرد و شروع به توضیح کرد.
هیتلر، خیلی از نقش قالی ها و بافت و رنگ آنها خوشش آمد. روی یک قالی - که در تبریز بافته شده بود- عکس خود هیتلر بود. روی قالی دیگر هم علامت آلمان را- که عبارت از صلیب شکسته بود- نقش کرده بودند.
از مطالب هیتلر، دستگیرمان شد که باورش نمی شود این تصاویر ظریف را با دست بافته باشند.
هیتلر هم متقابلاً سه قطعه عکس خود را امضا کرد و به من و دخترانم داد. دیلماج سفارت گفت: آقای هیتلر می گویند متأسفانه، پیشوای آلمان، مثل شاه ایران، ثروتمند نیست و نمی تواند متقابلاً هدیه گران قیمت به ما بدهد و از این بابت، معذرت می خواهند!
(خاطرات تاج الملوک، همسر رضا شاه)

حرف تلخ

استالین، رو به محمدرضا کرد و جمله دیگری بر زبان آورد. من معنای آن را فهمیدم، ولی چیزی نگفتم. به همین خاطر، دیلماج سفارت روس، جمله استالین را ترجمه کرد و گفت:« رفیق استالین می گویند: حتماً شاه جوان ایران، زبان انگلیسی ها را می داند.»
محمدرضا به علامت تأیید، سر خود را تکان داد و گفت:« انگلیسی، فرانسه و آلمانی را صحبت می کنم.»
استالین خندید و جمله دیگری بر زبان آورد. دیلماج، فوراً ترجمه کرد و گفت:« رفیق استالین می گویند: ممکن است شما زبان امپریالیست ها را خوب یاد بگیرید، اما هرگز نمی توانید از نقشه های آنها مطلع شوید.»
استالین در این ملاقات، چند هدیه هم به ما داد. او درست حالت یک پدر( بلکه یک پدر بزرگ) مهربان و دوست داشتنی را داشت. استالین، چند نصیحت تند و صریح به محمدرضا کرد و به او گفت:« فئودالیسم، یک سیستم قرون وسطایی است و شاه جوان ایران، اگر می خواهد موفق شود، باید کشاورزان را از دست استثمارگران نجات دهد و زمین ها را به آنها بدهد». او همچنین به محمدرضا گفت که نباید به حمایت امپریالیست ها مطمئن باشد؛ زیرا آنها همان طور که رضاشاه را از مملکت بیرون انداختند، اگر منافعشان به خطر بیفتد، او را هم از مملکت بیرون خواهند انداخت.
استالین، با آن که می دانست ما ناراحت می شویم، اظهار داشت:« شاه جوان، بهتر است که در اولین فرصت مناسب، حکومت را به مردم واگذار کند و بساط سلطنت را- که یک سیستم قرون وسطایی است- جمع آوری نماید!».

( خاطرات تاج الملوک، همسر رضاشاه)

رهبری ادامه دار

شاه در اوایل سال 1974 م، در کوران عظمت طلبی ناشی از اوج قیمت نفت اوپک، ضمن مصاحبه ای درباره آینده ایران، صحبت کرد:
« ما در حال حاضر، طرحی در دست داریم که به موجب آن، کارخانه ها 49 درصد از سهام خود را به کارگران می دهند. لذا کارگران و زمینداران خرده پا، در خط اول جنبش انقلابی ما قرار دارند و در کنار رژیم ایستاده اند. دو گل نیز سعی کرد همین کار را در فرانسه انجام دهد؛ اما نتوانست. من به این دلیل می توانم که در کشور ما رابطه بسیار ویژه ای میان شاه و مردم وجود دارد. امیدوارم که این رهبری، آن قدر ادامه پیدا کند که نه تنها همه باسواد شوند، بلکه همه از یک زندگی خوب برخوردار گردند.»
نخستین اعتراف عمومی، اما غیر مستقیم شاه درباره آینده، اشاره به این آرزو بود که « رهبری» او باقی بماند.

( « شکست شاهانه»، ماروین زونیس)

تغییرات یک شبه

شب هنگام که همگی به تماشای مراسم معرفی کابینه بختیار در برنامه اخبار تلویزیون نشستیم، با حیرت، صحنه هایی را مشاهده کردیم که حقیقتاً تا به حال نظیرش را ندیده بودیم. نه از لباس های رسمی یراق دوزی خبری بود و نه از کلاه های استوانه ای؛ نه برق شمشیرها چشم را خیره می کرد و نه درخشش نشان های سرخ رنگ « همایون».
موقعی که شاه به مقابل صف وزرا رسید، فقط بختیار تعظیم کرد؛ ولی بعداً او و نه وزرایش، هیچ کدام دست شاه را نبوسیدند...
واقعاً چطور شد که یک شبه، رسم بوسیدن پای شاه، به تکان دادن مختصر سر و گردن به عنوان ادای احترام، تغییر یافت و هیچ کس- حتی خود شاه هم- احساس نکرد که از مقام و منزلتش چیزی کاسته شده؟

( « خدمت گزار تخت طاووس»، پرویز راجی( سفیرشاه در لندن))

روز خواستگاری

فاروق( پادشاه مصر)، به دقت، جوان ایرانی را از نظر می گذراند. فاروق کت و شلوار اروپایی به تن دارد، کروات زده است و فینه( کلاه منگوله دار) بر سر گذارده است. ولی عهد ایران( محمدرضا پهلوی)، لباس تمام رسمی نظامی پوشیده است: یقه بزرگ که سراسر گردن را تا زیر چانه، پوشانده است؛ سردوشی های درخشان و اپلت دار، با آن دایره های پر نقش و نگار بالای شانه های فرنچ نظامی که ملیله از آن آویخته است؛ حمایل روی سینه؛ کمربند بسته؛ شلوار سواری و چکمه مشکی براق به پا.
فاروق، داماد آینده را کمی اُمّل می بیند، زیرا رسم نیست در مراسم آشنایی و معارفه عروس و داماد، لباس نظامی، بر تن و چکمه، به پای داماد باشد.

( « حکایت تلخکامی» فوزیه( اولین همسر شاه))

همین دزدها

مرحوم دکتر زنگنه برای من تعریف کرد که یک وقتی به شاه گفته و افرادی را اسم برده که اینها در جامعه ایران، به نادرستی و دزدی و عدم امانت در امور اداری، شناخته شده اند. شاه گفته بود:« همین ها به درد من می خورند. اینها در خدمت من بهتر می مانند و به من احتیاج بیشتر دارند».

( « امیدها و ناامیدی ها» دکتر کریم سنجابی)

چمدان ها

شاه، مرتباً از « آسوان» با ایران در تماس بود تا از جریان ها باخبر شود؟ اما هر روز، خبرهای ناگوارتری می شنید. او خواب و خوراک خود را از دست داده بود و حالتی بیمارگونه داشت و با قرص خواب آور می خوابید.
آنها پس از چند روز، تصمیم گرفتند که از مصر به مراکش و رباط بروند. شاه و ملکه، در فرودگاه به طور خصوصی صحبت می کردند. ضمن صحبت، شاه به اصطلاح، لب خود را گزید؛ یعنی این که چیزی نگو. بعداً معلوم شد که راجع به چمدان ها صحبت می کردند. گویا انورسادات، دستور داده بود که تعدادی از چمدان ها را - که زیر هواپیما جاسازی شده بود- بدزدند.
( خاطرات مرحوم آیت الله خلخالی)
منبع:نشریه پاسدار اسلام، شماره 338


 
 
 
 

سرور و قالب: پرشین بلاگ
تمامي حقوق اين وبلاگ متعلق به بلاگ تاريخ جهان است.