تاریخ جهان

مقالاتی در باره تاریخ!

تاريخ جهان History of World أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الأرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَانُوا أَكْثَرَ مِنْهُمْ وَأَشَدَّ قُوَّةً وَآثَارًا فِي الأرْضِ فَمَا أَغْنَى عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ قرآن كريم؛ سوره 40.غافر؛آيه 82 تاريخ معلّم انسان‌ها است. امام خميني رحمة‌اللّه عليه
ابوریحان محمد بیرونی
ساعت ۱۱:٥٧ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۳ امرداد ۱۳٩۱  کلمات کليدي: تاریخ اسلام و ایران پس از اسلام ، اشخاص

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 5


(440 -362 ق)، دانشمند، منجم، ریاضیدان، حکیم، فیلسوف، مورخ، لغوى. در خانواده‏اى ایرانى در بیرون خوارزم متولد شد. شهرک زادگاهش در بیرون شهر کاث قرار داشت که یکى از دو شهر مهم این ناحیه بود و شهرت بیرونى وى از همین جا است. او مدتى را در خوارزم به تحصیل معارف و علوم گذراند و نزد استادانى مثل ریاضیدان بزرگ آن عصر، ابومنصور عراق، به فراگرفتن علوم ریاضى پرداخت. ابوریحان با ابوعلى سینا، در موضوعات مختلف مکاتبه داشت. بیرونى بعد از مدتى در اثر یک اتفاق مهم به گرگانج شمال خوارزم رفت و بعد سفرى به گرگان کرد و در آنجا به خدمت شمس‏المعالى قابوس بن ابى‏طاهر وشمگیر رسید. در رى با ابومحمود خجندى و کوشیارکیکى ملاقات کرد و بعد به طبرستان نزد ابوالعباس مرزبان بن شروین رفت و یکى از شاهکارهاى ریاضى خود را به نام او نوشت. بیرونى در سال 387 ق در خوارزم بود و با ابوالوفاى بوزجانى که در بغداد بود، مکاتبه کرد و قرار رصدى را گذاشت. ابوریحان در زمان حکومت سلطان محمود به دربار راه پیدا کرد و در سفرهاى جنگى محمود به هندوستان و مسافرتهاى ممتد او به آن دیار همراه وى بود. او در ضمن همین سفرها بود که با دانشمندان آن سامان آشنا شد و علاوه بر فراگیرى زبان سانسکریت، با علوم و عقاید هندوان نیز آشنا شد. بیرونى با زبانهاى سریانى، سانسکریت، فارسى، عبرى، عربى آشنا بود. وى در هند فلسفه‏ى یونان را تدریس مى‏کرد. اگر چه بیرونى در اکثر رشته‏هاى علوم زمان خود به پژوهش پرداخت، اما اصولا به ریاضیات دلبستگى داشت و بیشتر وقت خود را صرف تحقیقات ریاضى کرد. وى بیش از 113 کتاب در علوم مختلف پزشکى، هیأت، تاریخ جغرافیا نوشت. از جمله آثار وى: «التفهیم لاوائل صناعة التنجیم»، در ریاضى؛ «تحقیق مالله‏ند»، که پرحجم‏ترین اثر وى است؛ «استخراج الاوتار»؛ «جمع الطرق السائره فى معرفة اوتار الدائره»؛ «مقالید علم الهیئة»؛ «قانون مسعودى»؛ «آثار الباقیه عن قرون الخالیة»؛ «الجماهر فى معرفة الجواهر»؛ «رساله الاستیعاب لوجوه الممکنة فى صنعة لاسطرلاب»، «الاضلال او افراد المقال» و «فهرستى از تألیفات محمد زکریاى رازى».[1]
(قد. ابوریحان محمد بن احمد، ریاضى‏دان و فیلسوف ایرانى و. بیرون) (خوارزم) 362 ه.ق./ 973 م.- ف. غزنین 440 ه.ق./ 1048 م.) وى اوایل عمر را در خوارزم معروف به خوارزم شاهیان گذرانید و سپس چند سال در گرگان، در دربار قابوس بن وشمگیر به سر برد و کتاب «الآثار الباقیه» (ه.م.) را به نام آن پادشاه تألیف کرد. پس از چندى به خوارزم بازگشت و در دربار ابوالعباس مأمون به مأمون مدتى بزیست. محمود غزنوى در مراجعت به غزنین ابوریحان را با چند تن از فاضلان دربار خوارزمشاه به غزنین برد (408 ه.ق.).پس از آن چند بار به خوارزم سفر کرد و در غالب غزوات محمود به هندوستان در ملازمت او بود و با دانشمندان و حکیمان هند مخالطت کرد و زبان سنسکریت را بیاموخت و دایره معلومات خود را وسعت داد و مواد لازم رابراى تألیف کتاب «تحقیق ما للهند» (ه.م.) فراهم آورد. از آثار مهم او جز آنچه گذشت کتاب «التفهیم» (ه.م.) است که آن را به عربى و فارسى (جداگانه) تألیف کرده است.

منبع: راسخون


 
 
 
 

سرور و قالب: پرشین بلاگ
تمامي حقوق اين وبلاگ متعلق به بلاگ تاريخ جهان است.