تاریخ جهان

مقالاتی در باره تاریخ!

تاريخ جهان History of World أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الأرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَانُوا أَكْثَرَ مِنْهُمْ وَأَشَدَّ قُوَّةً وَآثَارًا فِي الأرْضِ فَمَا أَغْنَى عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ قرآن كريم؛ سوره 40.غافر؛آيه 82 تاريخ معلّم انسان‌ها است. امام خميني رحمة‌اللّه عليه
تدفین های شگفت انگیز
ساعت ٩:٢٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٧ اردیبهشت ۱۳٩۱  کلمات کليدي: تاریخ اروپا ، مصر و آفریقای باستان ، خاور دور ، پیش از تاریخ

ساختن انگشتر از خاکستر جسد ، دفن آسمانی ،ساتی و... این ها رسم و رسوم عجیبی است که برای تدفین مردگان در میان قبایل و اقوام مختلف وجود دارد
  از نظر تاریخ شناسان مراسم خاکسپاری و آیین تدفین مردگان قدمتی به اندازه تاریخ بشر دارد؛ چرا که نقشینه های موجود در غار شانیدار واقع در عراق نشان می دهند که آیین خاکسپاری از زمان نئاندرتال ها وجود داشته و رسم و رسومات عجیب در مراسم خاکسپاری مردگان نشات گرفته از تفکرات باستان است که با گذشت زمان رفته رفته در نقاط مختلف جهان رایج شده است .


نگینی از جنس جنازه
 

یکی از رسم و رسومات شگفت انگیز در مراسم خاکسپاری تهیه نگینی از خاکستر جنازه است . وقتی جنازه ای سوزانده شده و تبدیل به خاکستر می شود آنچه از آن بر جای می ماند کربن است . از این رو در بعضی کشورها بعد از اینکه جسد فرد به خاکستر تبدیل شد، خاکستر موجود را به جواهر فروشی می برند تا از آن الماس مصنوعی خاصی تهیه شود و معمولا این سنگ های قیمتی در انگشتری ، گردنبند ، دستبند و گوشواره به کار برده می شوند تا جسد فرد مرده برای همیشه البته به شکلی دیگر همراه شخص باشد.

 

مومیایی کردن قبل از مرگ
 

اینکه یک فرد بتواند در زمان حیاتش خود را مومیایی کند، یکی از شگفت انگیزترین و سخت ترین روش های برگزاری مراسم خاکسپاری است . اگر چه این کار غیر ممکن به نظر می رسد اما 24 راهب بودایی تاکنون در ژاپن خود را مومیایی کرده اند.
برای اینکه یک راهب بتواند خود را مومیایی کند باید از دستورات و برنامه غذایی بسیار سفت و سختی پیروی کند. بدین ترتیب که ابتدا به مدت سه سال تنها از دانه خوراکی گیاهان تغذیه می کند و بعد از این مدت در یک دوره سه ساله دیگر می بایست تنها ریشه و پوست خوراکی درختان را بخورد و در این مدت رژیم و تمرینات مخصوصی را انجام می دهد که باعث می شود چربی موجود در بدنش کاملا از بین برود و بسوزد . همچنین در طول این شش سال راهب از چای مخصوصی می نوشد تا تمام اعضای داخلی بدن او را شست و شو دهد. زمانی که راهب آمادگی لازم را به دست می آورد با پاهای خود به درون قبرش می رود و تمرینات ذهنی را آغاز می کند تا بمیرد. راهب با خوابیدن در قبر موظف است زنگی را که در نزدیکی اش است هر روز به صدا در آورد تا راهب های دیگر از زنده ماندنش با خبر شوند و روزی که این زنگ به صدا در نیاید ، به معنی آن است که راهب دیگر زنده نیست.

 

تابوت های معلق
 

قوم بو از اقوامی بودند که در کنار مناطق مرزی سیچو آن چین ساکن بودند. آنها نزدیک به 3 هزار سال پیش از این ، فرهنگ درخشانی داشتند و یکی از عجیب ترین رسومات خاکسپاری در دنیا متعلق به این قوم کهن است . اگر چه نسل این قوم امروزه دیگر منقرض شده و هیچ اثری از آنها به چشم نمی خورد اما بررسی شیوه دفن اجساد این قوم همچنان یکی از موارد مورد علاقه پژوهشگران به شمار می رود .
قوم به جای اینکه اجساد خود را در زمین خاک کنند ، آنها را در تابوت هایی می گذاشتند و با طناب از صخره منطقه کوهستانی ای که در نزدیکی محل زندگی شان بود آویزان می کردند.
البته آویزان کردن تابوت ها به سه روش مختلف انجام می شد . اولین روش این بود که فرو کردن پایه های چوبی سفت و سخت به صخره های سنگی ، تابوت ها را روی پایه ها قرار می دادند . در یک روش دیگر تابوت ها را در حفره های صخره ها در ارتفاعات می گذاشتند و آخرین روش هم گذشتن تابوت ها در برآمدگی تخته سنگ ها بود.
تابوت های معلقی که از قوم بو به جای مانده در ارتفاعات مختلفی از 10 تا 130 متر بالاتر از سطح زمین به چشم می خورند . طبق تحقیقات باستان شناسان که از سال 1990 در گانگزیان آغاز شد ، نزدیک به 280 تابوت معلق در این منطقه یافت شده است که در ده سال گذشته حدود 20 عدد از انها به زمین سقوط کرده اند.
ممکن است با دیدن تابوت های معلق این سوال به ذهن آید که چرا قوم بومردگان خود را به چنین روش عجیبی دفن می کردند . پاسخ لی جینگ ـ یکی از باستان شناسانی که روی این تابوت ها مطالعات بسیاری انجام داده ، این است که قرار دادن تابوت ها در ارتفاع نزد این قوم بسیار خجسته و مبارک بود و هر چه تابوت ها در ارتفاع بیشتری گذاشته می شدند نشان از این بود که جسد داخل تابوت در زمان حیات از شأن و مقام اجتماعی بالاتری برخوردار بود. نکته جالب در مورد این تابوت ها این است که هر تابوتی که سریع تر به زمین سقوط می کرد ، نشان از خوش شانس بودن مرده در دنیای دیگر داشت.

 

تابوت های فانتزی
 

در میان مسیحیان رسم است پس از اینکه فردی از دنیا می رود ، با آداب و رسوم خاص بهترین لباس فرد متوفی را بر تنش می کنند و او را در تابوت می خوابانند و بعد به خاک می سپارند . تابوت در این بین نقش مهمی را ایفا می کند و با توجه به کیفیت چوبی که تابوت را با آن ساخته اند قیمت های متفاوتی دارد. در این بین کشور آفریقایی غنا از رسم جالبی در به خاکسپاری مردگان پیروی می کند. استفاده از تابوت هایی به شکل های گوناگون مانند هواپیما ، قایق ، گیتار و هزاران شکل دیگر در این کشور مرسوم است . شاید بپرسید که دلیل استفاده از تابوت هایی با چنین شکل و شمایل عجیب چیست؟ پاسخ این سوال بسیار ساده است و آن اینکه مرم غنا بر این عقیده اند تابوت فردی که از دنیا می رود می بایست شبیه آن چیزی باشد که او در زنده بودنش آرزوی داشتنش را داشت یا به آن کار یا شیء بسیار علاقه مند بود. مثلا اگر متوفی در دوران حیات به ماهیگیری علاقه داشته تابوت او را به شکل ماهی بزرگ درست می کنند یا اگر به پرواز علاقه داشته تابوتش را به شکل هواپیما می سازند تا طبق عقاید خودشان ، فردی که از دنیا رفته تا ابد از جایی که در آن خوابیده لذت ببرد.

من مردم تو هم بمیر
 

فیجی های دوران باستان یکی از شگفت انگیز ترین مراسم خاکسپاری را برای مردگان خود به اجرا در می آوردند . البته اجرای این سنت عجیب و غریب در بین چینی ها و مصری های باستان هم رایج بود؛ سنتی که با مردن یک نفر از اعضای خانواده دیگر اعضای خانواده هم می بایست می مردند. شاید فکر کنید که حتما این مرگ جنبه نمایشی داشت و آنها برای نشان دادن اندوه خود وانمود به مردن می کردند اما خیر ، این طور نیست؛ بلکه در بین فیجی ها اگر شخصی از دنیا می رفت ، مراسم خاکسپاری به نیمه که می رسید نوبت اعضای خانواده و گاهی اوقات دوستان فرد متوفی بود که می بایست جان خود را برای عزیز از دست رفته شان می دادند و گاهی اوقات هم خدمتکار بیچاره قربانی این رسم عجیب و غریب می شد. فیجی ها بر این باور بودند که با خفه کردن یکی از نزدیکان مرده و گاهی اوقات همه اعضای خانواده و خاک کردن آنها به طور دسته جمعی ، فرد متوفی در زندگی بعدی تنها نخواهد ماند. جالب اینجاست که گاهی اوقات اگر فرد ثروتمندی از دنیا می رفت که چندین همسر داشت همه همسران او به همراه اشیای قیمتی و حتی حیوان خانگی و خدمتکارانش را خفه کرده و همراه او دفن می کردند تا مبادا اربابشان در دنیای دیگر تنها بماند.

 

ساتی
 

هندی ها نیز به نوبه خود در برگزاری مراسم تدفین شگفت انگیز سهم دارند. در دوران باستان زمانی که یک مرد در خانواده ای هندی از دنیا می رفت هیزم بسیار بزرگی درست می کردند و جنازه مرد را در وسط این هیزم قرار می دادند تا او را بسوزانند و خاکسترش را به دست آورند. وقتی که همه چیز برای مراسم سوزاندن جسد مهیا می شد با یک شعله کوچک تمام هیزم آتش می گرفت و جنازه شروع به سوختن می کرد، حالا نوبت همسر مرد بود که وفاداری خود را به شوهر از دست رفته اش به شکل عجیب غریبی نشان دهد؛ مراسم به این صورت آغاز می شد که با شروع سوختن جسد مردان و زنان دور شعله های آتش شروع به چرخیدن و دعا خواندن می کردند و بعد نوبت زن عزادار بود که می بایست با پای خود به درون شعله های آتش قدم می گذاشت و خود را در آتش می انداخت تا بدین صورت وفاداری خود را به همسرش ثابت کند. اگر چه امروزه این رسم وحشتناک منسوخ شده و اجرای چنین مراسمی در هندوستان قانون شکنی به حساب می آید اما همچنان گزارش هایی مبنی بر خودسوزی توسط زنانی که شوهرشان را از دست داده اند از گوشه و کنار هندوستان به گوش می رسد . هندی ها معتقدند زنی که خود را برای اثبات وفاداری به شوهر در آتش می اندازد بعد از سوختن تبدیل به الهه می شود.

تبتی ها و کرکس ها
 

یکی از شگفت انگیز ترین رسم های خاکسپاری به تبتی ها تعلق دارد . البته نمی توان نام مراسم سوگواری تبتی ها را تدفین گذاشت چرا که آنها اجساد را در اختیار کرکس ها قرار می دهند تا با خوردن آنها ، مردگان بتوانند به آسمان ها پرواز کنند. پاملالوگان یکی از خبرنگارانی بود که در سال 1997 از سوی انجمن تحقیقات و اکتشافات چین به تبت سفر کرد و آنچه را در مراسم تدفین دیده بود این گونه بیان کرد: «روبه روی صومعه چندین راهب مشغول آواز خواندن هستند و پشت سر آنها جسدی که یک ساعت پیش با برانکارد به اینجا آورده شد و در ملحفه ای سفید رنگ پیچیده شده به چشم می خورد. آواز خواندن راهب ها که تمام شد من به همراه گروهی که با آنها راهی تبت شدم به سمت مسیری حرکت کردیم که به تپه های بلندی خانم می شد ؛ یعنی همان جایی که قرار بود مراسم تدفین برگزار شود . البته به ما اجازه ندادند که وارد محوطه شویم اما با فاصله ای که از محل برگزاری مراسم خاکسپاری داشتیم به خوبی می توانستیم لحظه به لحظه این سنت شگفت انگیز را از نزدیک مشاهده کنیم . این محوطه چمنزاری بود که دور تا دور آن حصار کشی شده و دو معبد و یک ستون سنگی دایره شکل که محل برگزاری مراسم است به چشم می خورد . با شروع مراسم چند مرد که لباس سفید بر تن داشتند جسد را از داخل ملحفه هایی که در آن پیچیده شده بودند بیرون آورده و در چشم بر هم زدنی لاشخورهای دیوانه به جسد حمله می کردند. 13 دقیقه بیشتر طول نکشید که لاشخورها تمام جسد را خوردند و بعد از اینکه از محل دور شدند چند مردی که لباس سفید به تن داشتند . شروع به جمع آوری آنچه از جسد باقی مانده بود کردند.» تبتی ها رسم های گوناگونی برای دفن مردگانشان دارند که مشهورترین و عجیب ترین آنها همین روش دفن است که تدفین آسمانی نام دارد.

 

سفر به فضا
 

اولین آژانس خدمات یاد بود در فضا در سال 1997 شروع به کار کرد .در آن زمان یک شرکت خصوصی 24 مرده را به مدار زمین فرستاد که یکی از آنها متعلق به جینی رادنبری ـ خالق ستارگان ـ بود. ارسال اجساد بدین ترتیب صورت گرفت که آنها را در کپسول های مخصوصی در یک سفینه فضایی جاسازی کرده و سپس به فضا فرستادند و این نخستین قدم برای اجرای یک طرح ابتکاری بود تا افرادی که دوست داشتند حتی بعد از مرگ هم به فضا بروند به آرزوی خود برسند . البته برای اینکه یک جسد به فضا ارسال شود شرایط و ضوابط خاصی لازم است و اول از همه اینکه جنازه باید تبدیل به خاکستر شود و نکته ای که در این بین بسیار مهم به شمار می رود ، این است که وزن خاکستر انسان به بیش از دو کیلوگرم می رسد و این در حالی است که همه این دو کیلوگرم را نمی توان به فضا فرستاد و کپسول هایی که خاکسترها را در آن جای می دهند ظرفیتی بین یک تا هفت گرم دارد . شاید فکر کنید برای اینکه یک جس0د به فضا فرستاده شود حتما باید یک شخص مشهور باشد اما این طور نیست چرا که چندین شرکت خدمات مراسم یادبود با نام های «آسمانی ها» ، «ماه ادیسه با خدمات محدود» و «تکنولوژی فضا روبات» که همگی تحت نظارت شرکت«پروازهای فضایی یادبود» هستند این کار را با دریافت مبلغی بالغ بر هزار تا 5 هزار و 300 دلار که تقریبا برابر با یک خاکسپاری معمولی است برای همه مردم راحت و آسان کرده اند که البته این قیمت با توجه به مقدار حجم خاکستری که حمل می شود و همین طور مقصد ، متغیر است و تا 20 هزار دلار هم می رسد.

 منبع:همشهری سر نخ،ش 72


 
 
 
 

سرور و قالب: پرشین بلاگ
تمامي حقوق اين وبلاگ متعلق به بلاگ تاريخ جهان است.